گل شب بو
من کسی هستم ، که صدایم سبز است و نگاهم غمناک
*********
گل شب بویی دارم ، که به صد فاصله از من دور است ،
و به صد چهچهه از من خاموش ،
ورنه وقتی که شب از تنهایی حوصله اش سر می رفت ،
من و شب بویم اورا به تفرج می بردیم
راستی گل اگر گل باشد، می شود در همه فصلی آن را بویید،
وبه سینه فشرد،
می شود در همه فصلی آن را پژمرد و به ویرانگی باد سپرد....
تقدیم به س...............ر![]()

+ نوشته شده در دوشنبه پنجم تیر 1385ساعت 14:55  توسط رضا مقدم
|
