امید سحر
در کوچه ی جانم ز خیالت گذری هست
چون کوه که آتشکده ی سینه ی خویش است
دل بستن و خاموش نشستن هنری هست
یاد تو و غافل نگه مست تو امشب
تا صبح دمان همسفر چشم تری هست
یک شب به نهان خانه ی جانم سفری کن
بنگر که در این ملک بجز تو، دگری هست؟
هر چند که بیگانه صفت ، غافل و دوری
دانی که در این هودج شعرم شرری هست
بی مهری تو گر چه چو یلداست بر این دل
من غرق امیدم ، که شبم را سحری هست
تقدیم به س..................ر
