به همدیگر محبت کنیم
در دل من کسی است
که تا درخشش آخرین ستاره
تا پژمردن آخرین گل 
و فرو افتادن آخرین برگ
دوستش دارم ......
اینو هیچ وقت فراموش نکن:
تو فرشتــــــــه روشنی شبهای تاریک منـــی
دوستت دارم
تقدیم به س.................ر
تشنگی سینه گلبرگ را می فشارد
و چشم نرگس اشک شبنم می خندد
حنجره زخمی قلم در تبی گنگ هذیان می بافد
قصه های ننوشته دفتررا به خاطره می نشیند
وبر تیره وتاربوم بیرنگ شب
در سکوتی ژرف،سیاه مشق نامفهومی می نگارد
کولی دوره گردباخورجینی از شکیبائی بر دوش
با نیلبکی شکسته تنهائی خویش را می سوزد
جغد شب می خروشد وستاره سهیل در امتداد
روز را در شب آیا می توان دید؟
می توان دبد؟
تقدیم به س.................ر
لحظه های سرد و ساکت روزگارم را
حتی با باران هم قسمت نمی کنم.....
کجا یی .....
نه تو میتوانی دل از سادگی من بکنی
و نه من دلم میاید تازه تر از تو برای
شعرهایم بهانه کنم
قبول کن
دیگر برای خداحافظی دیر است.
تقدیم به س...............ر
در هم می نورد و اوج زندگی را قلم می زند.
کسی که کلامش اهورائی است و سکوت تلخش از مهری شگرف خبر می دهد.
نگاهش به فروغ خداوندی شبیه است و نجابتش از خورشید سر چشمه می گیرد.
باز از تو می نویسم،توئی که چراغ زندگی را روشن نمودی و در قعر نا امیدی-
اوج صفا را معنی کردی.
من از تو می گویم:
از نیلوفر وحشی،زنبق های وحشی،یاس کبود،اطلسیهای سفید،
از تو غریب آشنا،از سینه ای چاک ،عشقی آتشین و پاک.
نگو که با یاس های صورتی نسبتی نداری،با اقاقی ها همسایه نبودی و با آوای-
نم باران بر کویر حسرت دلم نباریدی و با دم مسیحائی بر کالبد بی روحم ندمیدی.
ای مقدس،ای دریائی،آبی بیکران وفا،در قله،ای مغرور سر فراز...
من زیباترین کلماتم را در گلدانی کاشته ام،هر شب با احساسم آبیاری می کنم و-
منتظرم تو بر گردی تا با هزارو یک عشق تقدیمت کنم،پاک وبی ریا،ساده ولی زیبا
پس بیادم باش و فراموشم مکن.
تقدیم به س..............ر
بین من و تو هفت کتاب قصه بود بین من و تو اینهمه غصه بود
از دریا ها گذشتیم دنیا را تنها گشتیم
تا هم و پیدا کردیم
بمون که بر نگردیم بمون به فردا برسیم
بمون به دنیا برسیم
چیزی نمونده نازنین
بمون به رویا برسیم
تقدیم به س...........ر
خوشا با خاطرات یاس بودن خوشا با یاس هم احساس بودن
من و تو پا به پای رود رفتن به دنبال نوای رود رفتن
شقایق در شقایق عشق چیدن میان سبزه زاران پر کشیدن
نشستن غنچه عشق چیدن به دست ساده دل یاس چیدن
خوشا روح لطیف آب گشتن خوشا در عاشقی بی تاب گشتن
بیا ای همسفر مهمان من شو توان دیگری در جان من شو
بیا در خاطر هم باز گردیم پر از شادی پر از آواز گردیم
خوشا بین من و تو بند خوردن میان چشم ما پیوند خوردن
خوشا در ساحل هجران نشستن پلی بین نگاه خویش بستن
خوشا با آبشاران گریه کردن من و تو زیر باران گریه کردن
ببین پروازیم یک بال دارم برای پر زدن آمال دارم
بیا و بال دیگر شو برایم که شاید با تو در پرواز آیم
خوشا پرواز ما بین من و تو شب آغاز ما بین من و تو
تقدم به عزیز ترین عزیزم او که به عشقشش زندگی می کنم
تقدیم به س............ر
و تنها ستون کاخ آرزو هایم هست .با اینکه از هم دوریم
ولی میدونم دل پاکش غمین است،فرشته امیدم ای مسیح زندگانیم
می دانی که وقتی تو غم داری دل من از دلت جدا نیست و من نیز غمینم....
گلکم من از تو جدا نیستم
تقدیم به س..................ر
بارانی بلند چشمانم را پوشیده ام
روی حباب رویاها قرمز
و همنفس شاپرک های مسافر
در انتهای جاده هزار پیچ
زیر درخت چنار کهنسال
از ابر ها سایه بانی ساخته ام
تا دیده بان راه باشد
از لابلای جاده های زندگی نمی گویم
من اینجا در انتظار کبوتری مسافرم
کسی او را دیده باشد شاید
پستچی شاید نامه ای آورده باشد
نشانی:چمدان آرزو ها بسته
بارانی بلند چشم ها بر تن
زیر چنار کهنسال:انتهای جاده هزار پیچ
تقدیم به س.............ر
تقدیم به س..................ر
من آن لحظه را میجویم که به دلکشی پرندهای است
من آفتاب را در ساعت پنج عصر میجویم
که آرام بر دیوارهای شنگرفی فرو میافتد....
تقدیم به س..................ر
